Un entroido de conto

Velaí, por fin, a reportaxe da festa do entroido.
Moito estudar nos contos, moito meterse nas personaxes... para despois escoller o disfraz.
Foi unha festa chea de maxia (polo que me contan!)

BN (III)Ciencia de alto nivel na escola pública galega

Hoxe temos que felicitar ó CPI de Dices (Rois), a Laura e a María (dúas alumnas dise centro), ós profesores que as animaron a chegar tan alto como podían e a tódolos nenos e nenas que acuden cada día ós centros públicos de educación.

Resulta que estas dúas mozas veñen de gañar un concurso no que se dirimía saber quen conseguiría que o seu experimento fose efectuado no espazo: na ISS
O contido do experimento podedelo consultar en calquera web e, ademáis, vouvos deixar o video no que elas mesmas o explican. Pero, o que hoxe me parece unha nova EXCELENTE é que se trate dun centro rural, público e galego.
Agora que cada día temos que escoitar como somos insultados e vapuleados, que calquera sen pedrille permiso ó entendemento pode porse a opinar sobre a escola pública, os profesores e profesoras, a medicina públicas.... e descalificar canto se lle ocurra. Agora... precisamos destes exemplos.
E eu, que algo saberei desto, asegúrovos que as Lauras e as Marías, e os profes que as animan diariamente e lles transmiten a confianza e os coñecementos suficientes coma para destacar deste xeito... ¡están nacendo tódolos días!
Serei unha romántica pero...¿que queredes? a min estas novas emociónanme.
Deixovos o video. E mirade que soltiñas falan en inglés ¡dá xenio velas!

Ampliar a nova

BN (II) Enrugas

A película galega de animación Enrugas, conseguiu onte un doble galardón na entrega dos principais premios anuais do cine español: os Goia.
Foron o Goia á Millor Longametraxe de Animación e o Goia ó Millor guión adaptado.
Esto último marca de verdade un fito na historia do cine pois, por primeira vez unha película de animación cólase entre os recoñecementos que non lle son específicos. De feito competía, por exemplo, con La piel que habito.

A película foi feita pola coruñesa Perro Verde Films, e conta coa música de Nani García executada pola Real Filharmónica de Galicia.
É sabido o peso que o cine de animación galego ten no mundo pero estes premios axudan a visibilizar o traballo e a valía.
Xa o libro, que en Galicia foi editado por El Patito Editorial, tivo un grande éxito probablemente pola actualidade do tema ( a enfermidade de Alzheimer e as residencias de anciáns) pero non só... O que realmente é marabilloso é o tratamento que nel se fai dese inmenso drama: con tenrura, con humor, con esperanza, con delicadeza... con amor!
Se xa no seu día recomendamos a súa lectura, hoxe convidamos a ir ó cine e disfrutar coa película.
En canto se dite en DVD, prometemos incorporala ós noso fondos.

É unha boa nova, non só polo que ten de premio e relevancia. Máis aló diso, pon de manifesto que non sempre é preciso marcharse para triunfar. Non.
Podemos crear riqueza aquí.
Somos quen.

Boas novas I: Humor e cerebro feliz

Imos inaugurar hoxe unha nova sección que tentaremos manter tódalas fins de semana: trataremos de ofrecervos cada semana unha boa nova. Porque se producen tódolos días descubrimentos, sucesos, pasos adiante... que fan que vivamos máis felices. Por que a carón de toda esa sarta de despropósitos que vemos nos telexornais, milleiros de cidadáns en todo o mundo traballamos para avanzar, para vivir nun MUNDO MELLOR.
Pensamos que é necesario pois, cada vez con máis frecuencia e mesmo sen decatarnos, poñemos a mirada só nas cousas negativas de canto vai/nos vai sucedendo. E precisamos manter unha certa dose de optimismo: en nós mesmos e na Humanidade.
Inauguramos hoxe esta sección co estudo levado a cabo pola catedrática de Bioquímica da Universidade de Navarra Natalia López Moratalla e presentado este luns no XL Seminario de Centros Educativos desa universidade.
No seu estudo, a profesora explica o mecanismo cerebral que nos fai rir, concluíndo que a risa é convivencia: "Las personas que nos hacen reír nos hacen felices no tanto porque nos hacen pasar un buen rato, sino porque en el fondo, cuando nos reímos, aunque las cosas estén muy negras, todo se relativiza un poco y eso nos fortalece mucho el cuerpo también"
AQUI un artigo que explica o mecanismo
Conclusión: rir, modifica o noso cerebro, fortalece o carazón e xenera respostas físicas positivas.
Pois... Alá! A rir toda a fin de semana!

O falcón de mentira

Hai xa días que soupemos deste asunto: a empresa Ecotactical Tecnologies puxo en marcha este sistema de control do andacio de gaivotas no porto de Vigo.
Trátase dun robot con forma de falcón que, controlado desde o chan por un operario, cumple a misión de espantar ás gaivotas que o consideran un dos seus depredadores naturais.
Coñecementos escolare aplicados ó mundo da tecnoloxía e a empresa.
O certo é que a abundancia desas aves estaba a representar xa un moi severo problema para as empresas e traballadores que desenvolven o seu labor nese porto no que cada madrugada móvense miles de toneladas de peixe
O caso é que esta xente son un grupo de mozos que saltaron directamente desde as aulas da Universidade Politécnica de Madrid ó mundo da empresa e aplicaron os seus coñecementos ate patentar un sistema de control de plagas.
Persoalmente paréceme unha empresa con moito futuro pois ofrecen algo moi necesario non só nos portos, tamén nos parques eólicos, nos aeroportos, piscifactorías...
Unha excelente iniciativa!

Un remedio

Vímolo na casa de Chispa e... encautounos!

Por que se chaman Sisargas?

A través de Arqueotoponímia descubrimos a posible procedencia do nome das nosas illas.
Xa o P. Sarmiento, no s. XVII nos propuxera a relación entre Sisarga e César (ver Anuario Brigantino, 1944 na páx. 44) e agora aparécenos un documento na bilbioteca da Universidade de Brown do s. XVI no que a illa é chamada Caesárea.
O topónimo nas suas variantes Cesarga o Sesarga foi usado para nomerar en 1568, polo seu parecido coa Sisarga da costa galega, a unha diminuta illa do arquipélago das Salomón: "no camiño vimos outra illa, á cal, por parecerse á que está xunto a Galicia, o piloto maior [Hernán Gallego] chamou Cesarga".
Bueno... esto da etimoloxía sempre ten algo de especulativo pero... a que é bonito?